To informacja, która wstrząsnęła polską sceną polityczną jak mało co w ostatnich miesiącach. Prezydent Andrzej Duda i prezes NBP Adam Glapiński stworzyli niespodziewany duet, który zamierza przeforsować gigantyczny program zbrojeniowy finansowany z Brukseli. Na szali leży ponad 180 miliardów złotych – kwota, od której kręci się w głowie.
PiS niespodziewanie zmienia front i staje po stronie tego tajemniczego sojuszu, a w rządzie zapanowała konsternacja, jakiej dawno nie widziano. Kto tak naprawdę pociąga za sznurki? I dlaczego przeciwnicy krzyczą o utracie suwerenności? Czytaj dalej, bo ta historia ma więcej zwrotów akcji niż najlepszy thriller polityczny!
Pałac Prezydencki i NBP łączą siły – rząd nie dowierza własnym oczom
Gdyby ktoś jeszcze kilka tygodni temu powiedział, że Andrzej Duda i Adam Glapiński będą grać do jednej bramki w sprawie unijnych miliardów na zbrojenia, większość komentatorów pokręciłaby głową z niedowierzaniem. A jednak – prezydent w niecodziennym tandemie z szefem Narodowego Banku Polskiego wkroczył do wielkiej gry o program SAFE. To niskooprocentowana pożyczka z Komisji Europejskiej, która mogłaby zalać polską armię strumieniem ponad 180 miliardów złotych. Ustawa przeszła przez parlament i od zeszłego piątku spoczywa na biurku głowy państwa.
Rządzący poszli na zaskakujące ustępstwa, uwzględniając poprawki płynące prosto z Pałacu Prezydenckiego. Budżet Ministerstwa Obrony Narodowej ma zostać zwolniony ze spłaty tej kolosalnej pożyczki, a całość programu ma chronić specjalna tarcza antykorupcyjna. Na papierze wygląda to jak kompromis, który powinien zadowolić obie strony. Ale w polityce nic nie jest tak proste, jak się wydaje na pierwszy rzut oka.
W rządzie panuje atmosfera, którą jeden z ważnych polityków koalicji opisał w sposób, który daje do myślenia. Jak sam przyznał, na tajnych naradach dotyczących programu nie było wcale atmosfery całkowitej negacji tych propozycji. To oznacza, że nawet wśród rządzących pojawiają się głosy otwartości na ten kontrowersyjny plan. Pytanie tylko, czy ta otwartość przetrwa polityczną burzę, która właśnie nadciąga.
PiS i Konfederacja biją na alarm – mówią o zdradzie polskich interesów
I tu zaczyna się najciekawsza część tej układanki, bo politycy Prawa i Sprawiedliwości oraz Konfederacji wcale nie zamierzają siedzieć cicho. Do prezydenta płyną apele o zawetowanie ustawy, a medialne zaplecze opozycji rozkręca machinę protestów na pełnych obrotach. „Gazeta Polska” organizuje demonstracje pod Pałacem Prezydenckim, a szef klubu PiS Mariusz Błaszczak używa słów, od których aż ciarki przechodzą po plecach.
Błaszczak nie owija w bawełnę i powtarza jak mantrę, że zgoda na SAFE to nic innego jak utrata suwerenności. W jego wersji wydarzeń Polska stanie się zakładnikiem unijnych oligarchów, którzy będą warunkować przekazanie pieniędzy spełnianiem ich zachcianek – od przymusowego przyjmowania migrantów, przez promowanie ideologii tęczowej, po wdrażanie tego, co nazywa szaleństwem religii klimatycznej. Brzmi dramatycznie, ale czy te obawy mają realne podstawy, czy to tylko polityczna gra na emocjach wyborców?
SAFE staje się więc symbolem czegoś znacznie większego niż program zbrojeniowy. PiS maluje scenariusz, w którym Bruksela przejmuje kontrolę nad polską polityką obronną i fiskalną, dyktując warunki niczym dawne imperia swoim koloniom. A najdziwniejsze w tym wszystkim jest to, że partia Kaczyńskiego jednocześnie zdaje się udzielać wsparcia prezydentowi w tej sprawie – zmieniając dynamikę całego sporu w sposób, który zaskoczył nawet najbardziej doświadczonych rządowych insiderów.
Prezydent z Glapińskim pchają sprawę naprzód – dawni wrogowie nagle po jednej stronie
Ten polityczny zwrot akcji jest tak niespodziewany, że nawet wytrawni obserwatorzy sceny politycznej przecierają oczy ze zdumienia. Prezydent wchodzi do gry ramię w ramię z prezesem NBP, a dawni oponenci nagle okazują się ich sojusznikami. To jak scena z filmu, w której bohater i antagonista łączą siły przeciwko wspólnemu zagrożeniu. Tyle że stawką nie jest filmowa fikcja, lecz przyszłość polskiej armii i relacje z Unią Europejską.
Program SAFE to rzeczywiście nie byle co – niskooprocentowane środki z UE na zbrojenia mogłyby błyskawicznie przyspieszyć modernizację polskiej armii i wzmocnić wschodnią flankę NATO. Budżet MON zyskałby oddech finansowy, jakiego nie miał od lat, bez obciążeń wynikających ze spłaty gigantycznej pożyczki. Tarcza antykorupcyjna ma dodatkowo uspokoić tych, którzy boją się, że tak ogromne pieniądze mogą wpaść w niepowołane ręce. Na papierze brzmi to jak oferta nie do odrzucenia.
Ale w tle czai się pytanie, które nie daje spokoju milionom Polaków – czy za te 180 miliardów złotych nie przyjdzie zapłacić czymś znacznie cenniejszym niż odsetki od pożyczki. Czy Bruksela nie zażąda koncesji w dziedzinach, które z obronnością nie mają nic wspólnego? Rząd nie neguje tych obaw wprost, a wewnętrzne narady wskazują na zaskakującą otwartość wobec programu. Prezydent z NBP pchają sprawę naprzód, PiS daje ciche zielone światło, choć z wyraźnie ciężkim sercem – czy Duda ostatecznie złoży podpis pod ustawą, która może zmienić oblicze polskiej polityki na lata? Jedno jest pewne – napięcie sięga zenitu i nikt nie odważy się przewidzieć, jak ta historia się skończy.
