To miał być absolutny przełom w relacjach polsko-amerykańskich, a skończyło się na dyplomatycznym trzęsieniu ziemi, którego nikt w Warszawie ani Waszyngtonie się nie spodziewał! Donald Tusk bez mrugnięcia okiem odrzucił propozycję nie do odrzucenia, która napłynęła prosto z Białego Domu, wprawiając wszystkich obserwatorów sceny politycznej w totalne osłupienie. Atmosfera na szczytach władzy gęstnieje z minuty na minutę, a kuluary huczą od plotek o prawdziwych, ukrytych powodach tej sensacyjnej odmowy.
Czy Polska właśnie zagrała na nosie potężnemu sojusznikowi i jakie dramatyczne konsekwencje może to przynieść dla naszego bezpieczeństwa w tak niepewnych czasach? Premier nie gryzł się w język i postawił sprawę brutalnie szczerze, choć kulisy tej decyzji są znacznie bardziej skomplikowane, niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Koniecznie przeczytajcie, o co tak naprawdę poszło i dlaczego Donald Trump będzie musiał tym razem obejść się smakiem!
Zimny prysznic dla Waszyngtonu. Premier nie ma litości dla nowych pomysłów
Informacja o zaproszeniu spadła na polski rząd jak grom z jasnego nieba, wywołując natychmiastowy alarm wśród najwyższych urzędników państwowych. Wszystko zaczęło się od pisma, które ambasador Bogdan Klich odebrał w Waszyngtonie, a które miało otworzyć polskim władzom drzwi na ekskluzywne salony nowej inicjatywy Donalda Trumpa. Stawka była ogromna, bo zaproszenie na inauguracyjne posiedzenie Rady ds. Pokoju, zaplanowane na 19 lutego, trafiło na biurko z adnotacją „dla premiera lub prezydenta”, co dawało nam teoretycznie wolną rękę.
Donald Tusk postanowił jednak nie bawić się w dyplomatyczne podchody i podczas posiedzenia rządu zszokował wszystkich swoją bezkompromisową postawą. Szef rządu wprost oznajmił, że Polska nie ma najmniejszego zamiaru brać udziału w pracach tego gremium, ucinając wszelkie spekulacje jeszcze w zarodku. Premier wskazał na bardzo konkretne i dość zaskakujące powody, twierdząc, że zasady funkcjonowania nowej rady są, delikatnie mówiąc, mętne i budzą poważne wątpliwości natury formalnej.
Okazuje się, że główną kością niezgody stał się cel całego przedsięwzięcia, który według Tuska koncentruje się niemal wyłącznie na odbudowie Strefy Gazy, co najwyraźniej nie leży teraz w centrum polskich interesów. To jasny sygnał, że nasz kraj nie zamierza angażować się w projekty, które nie mają jasno sprecyzowanego statutu, nawet jeśli firmuje je swoim nazwiskiem sam prezydent USA. Taka asertywność wobec Amerykanów to rzadkość, dlatego w kuluarach mówi się o ryzykownej grze, która może nas słono kosztować.
Dyplomatyczna gra na ostrzu noża. Czy prezydent wkroczy do akcji?
Mimo ostrego tonu odmowy, Donald Tusk próbuje łagodzić sytuację, zapewniając media i opinię publiczną, że sojusz z Waszyngtonem wciąż jest dla niego świętością. Premier podkreślił z całą stanowczością, że relacje ze Stanami Zjednoczonymi pozostają absolutnym priorytetem polskiej polityki zagranicznej i nic w tej kwestii się nie zmienia. Wygląda to na klasyczną próbę zjedzenia ciastka i posiadania ciastka – odmówić Trumpowi, ale jednocześnie nie spalić za sobą wszystkich mostów.
Co ciekawe, szef rządu zostawił uchyloną furtkę dla prezydenta, sugerując, że głowa państwa może podjąć zupełnie inną decyzję w tej delikatnej sprawie. Tusk zadeklarował pełne wsparcie informacyjne ze strony rządu, gdyby prezydent jednak zdecydował się polecieć za ocean, powołując się na całkiem udaną współpracę podczas szczytu w Davos. To sprytne zagranie, które przerzuca piłeczkę na drugą stronę i zmusza pałac prezydencki do zajęcia stanowiska w tej niewygodnej sytuacji.
Sytuacja jest dynamiczna i premier zaznaczył, że temat będzie na bieżąco analizowany, co brzmi jak zapowiedź kolejnych zwrotów akcji w tej politycznej telenoweli. Gdyby okoliczności uległy zmianie, Polska nie wyklucza żadnego scenariusza, co w języku dyplomacji oznacza, że dzisiejsze „nie” może jutro zamienić się w „tak”. Wszyscy zastanawiają się teraz, czy to tylko gra na zwłokę, czy może przemyślana strategia mająca na celu ugranie czegoś więcej dla naszego kraju.
Wielka wizja miliardera legła w gruzach? O co chodzi z tajemniczą Radą?
Całe zamieszanie dotyczy Rady ds. Pokoju, czyli najnowszego „dziecka” Donalda Trumpa, o którym głośno zrobiło się podczas Światowego Forum Ekonomicznego. Inicjatywa ta miała być wielkim, międzynarodowym show, gromadzącym liderów z całego świata przy jednym stole, by rzekomo ratować globalne bezpieczeństwo. Brzmi to pięknie i wzniośle, ale jak widać, polski rząd wyczuł w tym pomyśle drugie dno i nie chce dać się wciągnąć w niejasne układy.
Według oficjalnych założeń strony amerykańskiej, pierwszym i najważniejszym zadaniem tego gremium ma być stabilizacja sytuacji na Bliskim Wschodzie, co dla Polski wydaje się tematem dość odległym. Choć plany zakładają, że z czasem zakres działań rady mógłby objąć inne kryzysy na świecie, na razie wygląda to na projekt skupiony na jednym, konkretnym regionie. Dla Warszawy, która ma wojnę za własną granicą, angażowanie się w odbudowę Gazy może wydawać się stratą cennych zasobów dyplomatycznych.
Polska decyzja o odmowie może okazać się dopiero pierwszym rozdziałem tej pasjonującej historii, bo Trump nie zwykł przyjmować odmowy z uśmiechem na ustach. Czy inne państwa pójdą w ślady Tuska, czy może zostaniemy czarną owcą, która odwróciła się plecami do amerykańskiej inicjatywy pokojowej? Najbliższe dni pokażą, czy premier podjął genialną decyzję strategiczną, czy popełnił błąd, który będzie się za nami ciągnął latami.
