W 2026 roku wielu odbiorców patrzy na rachunek za prąd i widzi kwotę wyższą, niż spodziewało się po samej cenie energii. Powód jest prosty: jedna kilowatogodzina to nie tylko energia czynna, ale też dystrybucja i opłaty doliczane do faktury. Dlatego dwie rodziny zużywające podobną ilość prądu mogą zapłacić inaczej.
Średni łączny koszt 1 kWh w taryfie G11 wynosi około 1,04 zł brutto. W zależności od operatora i regionu stawki mieszczą się zwykle od około 0,96 zł do 1,10 zł brutto.
Sama energia kosztuje tyle samo, ale rachunki już nie
W 2026 roku cena energii czynnej u największych sprzedawców wynosi 0,62 zł brutto za 1 kWh. To może wyglądać jak stabilna i prosta informacja dla odbiorcy.
Problem zaczyna się przy pełnym rachunku. Do energii czynnej dochodzi dystrybucja, a ta różni się w zależności od operatora sieci i regionu Polski.
Właśnie dlatego końcowy koszt kilowatogodziny jest wyższy niż sama cena energii. Dla gospodarstw domowych w taryfie G11 wynosi zwykle od około 0,96 zł do 1,10 zł brutto.
PGE i Energa na górze zestawienia
W przypadku PGE łączny koszt 1 kWh wynosi 1,10 zł brutto, w tym opłata dystrybucyjna zmienna 0,48 zł/kWh. Taki sam pełny koszt wskazano przy Enerdze, również z dystrybucją 0,48 zł/kWh.
Niżej wypadają Enea i Tauron. Enea ma łączny koszt 0,98 zł brutto przy opłacie dystrybucyjnej 0,36 zł/kWh, a Tauron 0,97 zł brutto przy dystrybucji 0,35 zł/kWh.
Najniżej w zestawieniu znajduje się E.ON z kosztem 0,96 zł brutto i opłatą dystrybucyjną zmienną 0,34 zł/kWh. To pokazuje, że różnica między regionami może wynieść kilkanaście groszy na każdej kilowatogodzinie.
Opłata mocowa podbija rachunki niezależnie od ceny kWh
Na rachunkach coraz mocniej widać także opłaty stałe. Jedną z najważniejszych jest opłata mocowa, która finansuje utrzymanie stabilności krajowego systemu elektroenergetycznego i rezerw mocy.
W 2026 roku miesięczna opłata mocowa zależy od rocznego zużycia energii. Przy zużyciu poniżej 500 kWh wynosi 4,29 zł netto, od 500 do 1200 kWh 10,31 zł netto, od 1200 do 2800 kWh 17,18 zł netto, a powyżej 2800 kWh 24,05 zł netto.
To pieniądze doliczane niezależnie od samej ceny energii czynnej. Nawet jeśli ktoś ograniczy zużycie, część rachunku nadal będzie wynikała z opłat stałych.
Opłaty stałe szczególnie bolą przy małym zużyciu
Poza opłatą mocową odbiorcy płacą także opłatę sieciową stałą i abonamentową. Opłata sieciowa stała wynosi zwykle około 7-14 zł miesięcznie, a abonamentowa najczęściej od około 3,50 zł do 6 zł.
Przy niewielkim zużyciu, na przykład poniżej 1000 kWh rocznie, właśnie te koszty mogą mieć wyjątkowo duże znaczenie. Odbiorca zużywa mało energii, ale i tak płaci za stałe elementy rachunku.
Przy wysokim zużyciu, przekraczającym około 3000 kWh rocznie, coraz ważniejsza staje się pełna cena jednej kilowatogodziny. Wtedy każdy grosz różnicy w dystrybucji mnoży się przez dużą liczbę kWh.
Taryfy G12 i G12w mogą pomóc, ale nie każdemu
Alternatywą dla G11 są taryfy dwustrefowe G12 i G12w. W 2026 roku nadal mogą być atrakcyjne, jeśli odbiorca jest w stanie przenieść przynajmniej około 30 procent zużycia na godziny nocne, popołudniowe albo weekendowe.
W tańszej strefie taryf G12 i G12w za 1 kWh płaci się zazwyczaj od 0,59 zł do 0,73 zł brutto. To wyraźnie mniej niż średni koszt w G11.
Takie rozwiązanie jest szczególnie korzystne dla użytkowników pomp ciepła, ogrzewania elektrycznego i samochodów elektrycznych. Warunkiem jest jednak realne korzystanie z energii wtedy, gdy stawka jest niższa.
Taryfy dynamiczne dają szansę, ale wymagają pilnowania godzin
Taryfy dynamiczne różnią się od klasycznych tym, że nie mają jednej stałej ceny energii. Koszt 1 kWh może zmieniać się nawet co 15 minut i zależy od notowań na Towarowej Giełdzie Energii.
W 2026 roku duże znaczenie mają warunki pogodowe. W słoneczne i wietrzne dni, gdy fotowoltaika i wiatraki produkują dużo energii, ceny mogą spadać bardzo nisko.
Najdrożej bywa zwykle rano między 7:00 a 9:00 oraz po południu i wieczorem od 17:00 do 20:00. Najtańszy prąd pojawia się często między 11:00 a 15:00, gdy produkcja energii słonecznej jest najwyższa.
Najważniejsze jest rozumienie całej faktury
Rachunek za prąd w 2026 roku nie sprowadza się do jednego prostego cennika. Ostateczna kwota zależy od energii czynnej, dystrybucji, opłaty mocowej, opłat stałych i wybranej taryfy.
Dlatego porównywanie samej ceny 1 kWh może prowadzić do złych wniosków. Kto zużywa mało, powinien zwracać uwagę na opłaty stałe, a kto zużywa dużo, na pełny koszt każdej kilowatogodziny.
Największą kontrolę nad rachunkiem mają ci, którzy znają własne zużycie i potrafią dopasować taryfę do rytmu domu. W 2026 roku to właśnie ten rytm może zdecydować, czy faktura tylko zirytuje, czy da się ją realnie obniżyć.
